อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต ตกฺกสิลายํ ทิสาปาโมกฺโข อาจริโย อโหสิ ฯ ชมฺพูทีปตเล ขตฺติยมาณวา จ พฺราหฺมณมาณวา จ ตสฺเสว สนฺติเก สิปฺปํ อุคฺคณฺหึสุ ฯ พาราณสีรญฺโญปิ ปุตฺโต พฺรหฺมทตฺตกุมาโร นาม ตสฺส สนฺติเก ตโย เวเท อุคฺคณฺหิ ฯ โส ปน ปกติยา กกฺขโล ผรุโส สาหสิโก อโหสิ ฯ มหาสตฺโต องฺควิชฺชาวเสน ตสฺส กกฺขลผรุสสาหสิกภาวํ ญตฺวา ตาต ตฺวํ กกฺขโล ผรุโส สาหสิโก ผรุเสน นาม ลทฺธํ อิสฺสริยํ อจิรฏฺฐิติกํ โหติ โส อิสฺสริเย นฏฺเฐ ภินฺนนาโว วิย สมุทฺเท ปติฏฺฐํ น ลภติ ตสฺมา มา เอวรูโป อโหสีติ โอวทนฺโต เทฺว คาถา อภาสิ

นยิทํ นิจฺจํ ภวิตพฺพํ พฺรหฺมทตฺต

เขมํ สุภิกฺขํ สุขตา ๑- จ กาเย

อตฺถจฺจเย มา อหุ สมฺปมุฬฺโห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๘๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. เวนสาขชาดก”