ตตฺถ อนพฺภิโตติ อยํ ตาต มยา ปรโลกโต อนพฺภิโตว อยาจิโตว ฯ อาคาติ อมฺหากํ เคหํ อาคโต ฯ อิโตติ อิโต มนุสฺสโลกโต คจฺฉนฺโตปิ มยา อนนุญฺญาโตว คโต ฯ ยถาคโตติ อาคจฺฉนฺโตปิ ยถา อตฺตโนว รุจิยา อาคโต คจฺฉนฺโตปิ ตเถว คโต ฯ ตตฺถาติ ตสฺมึ ตสฺส อิโต คมเน กา ปริเทวนา ฯ ทยฺหมาโนติ คาถา วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพา ฯ

อถ สกฺโก พฺราหฺมณิยา กถํ สุตฺวา ภคินึ ปุจฺฉิ อมฺม ตุยฺหํ โส กึ โหตีติ ฯ ภาตา เม สามีติ ฯ อมฺม ภคินิโย นาม ภาตูสุ สสิเนหา โหนฺติ ตฺวํ กสฺมา น โรทสีติ ฯ สาปิสฺส อโรทนการณํ กเถนฺตี

สเจ โรเท กีสา อสฺสํ ตสฺสา เม กึ ผลํ สิยา

ญาติมิตฺตาสุหชฺชานํ ภิยฺโย โน อรตี สิยา

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๘๘๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุรคชาดก”