ตตฺถ ลุทฺทกาติ ทารุณกมฺมกิริยาย ลทฺธนามวเสน อาลปติ ฯ

โพธิสตฺโต (๑)- อยํ ลุทฺทโก มยฺหํ อวสฺสโย ชาโต มยาปิสฺส อวสฺสเยน ภวิตุํ วฏฺฏตีติ (๒)- โคจรภูมิยํ ทิฏฺฐํ เอกํ มณิขณฺฑํ ตสฺส ทตฺวา สมฺม อิโต ปฏฺฐาย ปาณาติปาตาทีนิ มา กริ อิมินา กุฏุมฺพํ สณฺฐเปนฺโต ทารเก โปเสนฺโต ทานสีลาทีนิ ปุญฺญานิ กโรหีติ ตสฺส โอวาทํ ทตฺวา อรญฺญํ ปาวิสิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา ลุทฺทโก ฉนฺโน อโหสิ มิคี ทหรภิกฺขุนี มิคราชา ปน อหเมวาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๙๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สุวรรณมิคชาดก”