ตตฺถ ยํ ตฺวนฺติ ยสฺมา ตฺวํ เอตญฺจ ภยทายกตฺเตน ภยานกํ ขีรรุกฺขํ สปตฺตํ วิย องฺเก วฑฺเฒสิ ฯ อามนฺต โข ตนฺติ ตสฺมา มยํ ตํ อามนฺเตตฺวา ชานาเปตฺวา คจฺฉาม ฯ วุฑฺฒิมสฺสาติ อสฺส วุฑฺฒิ มยฺหํ น รุจฺจตีติ ฯ

เอวญฺจปน วตฺวา หํสราชา ปกฺเข ปสาเรตฺวา จิตฺตกูฏปพฺพตเมว คโต ฯ ตโต ปฏฺฐาย น ปุนาคจฺฉิ ฯ อปรภาเค นิโคฺรโธ วฑฺฒิ ฯ ตสฺมึ เอกา รุกฺขเทวตาปิ นิพฺพตฺติ ฯ โส วฑฺฒนฺโต ปลาสํ ภญฺชิ ฯ สาขาหิ สทฺธึเยว เทวตาย วิมานํ ปติ ฯ สา ตสฺมึ กาเล หํสรญฺโญ วจนํ สลฺลกฺเขตฺวา อิทํ อนาคตภยํ ทิสฺวา หํสราชา กเถสิ อหํ ปน วจนํ นากาสินฺติ ปริเทวมานา จตุตฺถํ คาถมาห

อิทานิ โข มํ ภายติ มหาเนรุนิทสฺสนํ

หํสสฺส อนภิญฺญาย มหา เม ภยมาคตนฺติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑,๙๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. ปลาสชาดก”