ตตฺถ กายนฺติ กา อยํ ฯ เอฬคณิคุมฺเพติ คุมฺโพปคุมฺเพ ๑- ฯ อหุหาสิยนฺติ ทนฺตวิทํสกํ มหาหสิตํ วุจฺจติ ฯ ตํ กา เอสา

เอตสฺมึ คุมฺเพ กโรตีติ ปุจฺฉติ ฯ นยิธ นจฺจํ วาติ อิมสฺมึ ฐาเน กสฺสจิ นจฺจนฺตสฺส นจฺจํ วา คายนฺตสฺส คีตํ วา หตฺเถ สุสมาหิเต กตฺวา วาเทนฺตสฺส สุสมาหิตํ หตฺถตาฬํ วา นตฺถิ ยํ ทิสฺวา ตฺวํ หเสยฺยาสีติ ทีเปติ ฯ อนมฺหิกาเลติ โรทนกาเล ฯ สุสฺโสณีติ สุนฺทรโสณิ ฯ กินฺนุ ชคฺฆสีติ เกน นุ การเณน ตฺวํ โรทิตุํ ยุตฺตกาเล อโรทมานาว มหาหสิตํ หสิ ฯ โสภเนติ ตํ ปสํสนฺโต อาลปติ ฯ

ตํ สุตฺวา สา จตุตฺถํ คาถมาห

สิคาล พาล ทุมฺเมธ อปฺปปญฺโญสิ ชมฺพุก

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๐๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. จุลลธนุคคหชาดก”