กตํเยว ตยา ปาปํ ปุนเปวํ กริสฺสสีติ ฯ

ตสฺสตฺโถ อนาจาเร กึ กเถสิ โย มตฺติกํ ถาลํ หรติ สุวณฺณถาลรชตถาลาทิเภทํ กํสถาลมฺปิ โส หรเตว อิทญฺจ ตยา ปาปํ กตเมว น สกฺกา ตว สุทฺธาตุํ ๑- สา ตฺวํ ปุนปิ เอวํ กริสฺสสิเยวาติ ฯ

เอวํ โส ตํ ลชฺชาเปตฺวา วิปฺปการํ ปาเปตฺวา สกฏฺฐานเมว อคมาสิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ สจฺจปริโยสาเน อุกฺกณฺฐิตภิกฺขุ โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐหิ ฯ ตทา ธนุคฺคโห อุกฺกณฺฐิตภิกฺขุ อโหสิ สา อิตฺถี

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๐๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. จุลลธนุคคหชาดก”