มาสุ กุชฺฌ ภูมิปตีติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เอกํ ติตฺถนาวิกํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

โส กิร พาโล อโหสิ อญฺญาโณ เนว โส พุทฺธาทีนํ รตนานํ น อญฺเญสญฺจ ปุคฺคลานํ คุณํ ชานาติ จณฺโฑ ผรุโส สาหสิโก ฯ อเถโก ชานปโท ภิกฺขุ พุทฺธุปฏฺฐานํ กริสฺสามีติ อาคจฺฉนฺโต สายํ อจิรวตีติตฺถํ ปตฺวา ตํ เอวมาห อุปาสก ปรตีรํ คมิสฺสามิ นาวํ เม เทหีติ ฯ ภนฺเต อิทานิ อกาโล เอกสฺมึ ฐาเน อิธ วสสฺสูติ ฯ อุปาสก อิธ กุหึ วสิสฺสามิ มํ คณฺหิตฺวา คจฺฉาหีติ ฯ โส กุชฺฌิตฺวา เอหิ เรธ สมณ วหามีติ วตฺวา เถรํ นาวํ อาโรเปตฺวา อุชุกํ อคนฺตฺวา เหฏฺฐา นาวํ เนตฺวา อุลฺโลลํ กตฺวา ตสฺส ปตฺตจีวรํ เตเมตฺวา กิลเมตฺวา ตีรํ ปตฺวา อนฺธการเวลายํ อุยฺโยเชสิ ฯ อถ โส วิหารํ คนฺตฺวา ตํ ทิวสํ พุทฺธุปฏฺฐานสฺส โอกาสํ อลภิตฺวา ปุนทิวเส สตฺถารํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิตฺวา สตฺถารา กตปฏิสนฺถาโร กทา อาคโตสีติ วุตฺเต หิยฺโย ภนฺเตติ อถ กสฺมา อชฺช พุทฺธุปฏฺฐานํ อาคโตสีติ วุตฺเต ตมตฺถํ อาโรเจสิ ฯ ตํ สุตฺวา สตฺถา น โข ภิกฺขุ อิทาเนว ปุพฺเพเปส จณฺโฑ ผรุโสว อิทานิ ปน เตน ตฺวํ กิลมิโต ปุพฺเพปิ ปณฺฑิเต กิลเมสีติ วตฺวา เตน ยาจิโต อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติตฺวา วยปฺปตฺโต ตกฺกสิลายํ สพฺพสิปฺปานิ อุคฺคณฺหิตฺวา อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา ทีฆมทฺธานํ หิมวนฺเต ผลาผเลน ยาเปตฺวา โลณมฺพิลเสวนตฺถาย พาราณสิยํ คนฺตฺวา ราชุยฺยาเน วสิตฺวา ปุนทิวเส นครํ ภิกฺขาย ปาวิสิ ฯ อถ นํ ราชงฺคเณ ปตฺตํ ราชา ทิสฺวา ตสฺส อิริยาปเถ ปสีทิตฺวา อนฺเตปุรํ อาเนตฺวา โภเชตฺวา ปฏิญฺญํ คเหตฺวา ราชุยฺยาเน วสาเปสิ เอกทิวเส สกึ อุปฏฺฐานํ อคมาสิ ฯ ตเมนํ โพธิสตฺโต รญฺญา นาม มหําราช จตฺตาริ อคติคมนานิ วชฺเชตฺวา อปฺปมตฺเตน ขนฺติเมตฺตานุทยสมฺปนฺเนน หุตฺวา ธมฺเมน รชฺชํ กาเรตพฺพนฺติ วตฺวา เทวสิกํ โอวทนฺโต

มาสุ กุชฺฌ ภูมิปติ มาสุ กุชฺฌ รเถสภ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๐๔๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อาวาริยชาดก”