เอวํ วตฺวา มหาสตฺโต สิริเทวิยา วจนํ สุตฺวา อภินนฺทิตฺวา อิทํ อนุจฺฉวิกํ ปลฺลงฺกญฺจ อาสนญฺจ ตุยฺหํเยว อนุจฺฉวิกนฺติ ปลฺลงฺเก จ อาสเน จ นิสีท เจว นิปชฺช จาติ อาห ฯ สา ตตฺถ วสิตฺวา ปจฺจูสกาเล นิกฺขมิตฺวา จาตุมฺมหาราชิกเทวโลเก คนฺตฺวา อโนตตฺตทเห ปฐมํ นหายิตุํ อลภิ ๑- ฯ ตํปิ สยนํ สิริเทวตาย ปริภุตฺตภาเวน สิริสยนํ นาม ชาตํ ฯ สิริสยนสฺส อยํ วํโส ฯ อิมินา การเณน ยาวชฺชตนา สิริสยนนฺติ วุจฺจติ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา สิริเทวี อุปฺปลวณฺณา อโหสิ สุจิปริวารเสฏฺฐี ปน อหเมวาติ ฯ

สิริกาลกณฺณิชาตกํ สตฺตมํ ฯ