ตตฺถ ตฺวํ นุ โข สมฺมาติ สมฺม สินฺธว มยาปิ โข ตฺวํ พาลตโร ฯ ขุรปุตฺตาติ โส กิร คทฺรภสฺส ชาติโก เตน นํ เอวมาห ฯ วิชานหีติ อหเมว พาโลติ เอวํ ชานาหิ ฯ ปริกฺขิตฺโตติ ยุเคน สทฺธึ คิวาย ปริกฺขิตฺโต ฯ วงฺโกฏฺโฐติ วงฺกโอฏฺโฐ ฯ โอหิโตมุโขติ มุขพนฺธเนน ปิหิตมุโข ฯ มุตฺโต น ปลายสีติ โย ตฺวํ รถโต มุตฺโต สมาโน มุตฺตกาเล ปลายิตฺวา อรญฺญํ น ปวิสสิ ตํ เต อปลายนํ อปรํปิ พาลฺยํ ฯ โส จ พาลตโรติ ยํ ตฺวํ เสนกํ วหสิ โส เสนโก ตยาปิ พาลตโรติ ฯ

ราชา เตสํ อุภินฺนํปิ กถํ ชานาติ ตสฺมา ตํ สุณนฺโต สณิกํ รถํ เปเสสิ ฯ สินฺธโวปิ ตสฺส กถํ สุตฺวา ปุน จตุตฺถํ คาถมาห

ยนฺนุ สมฺม อหํ พาโล อชราช วิชานหิ

อถ เกน เสนโก พาโล ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโตติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ขุรปุตตชาดก”