ตตฺถ อุตฺตมตฺถนฺติ สพฺพรุตชานนมนฺตํ ฯ เตนาติ ตสฺสา มนฺตปฺปทานสงฺขาเตน การเณน ตํ ทตฺวา อคฺคึ ปวิสนฺโต อตฺตานญฺจ ชหิสฺสติ สาวสฺส ภริยา น ภวิสฺสติ ตสฺมา เอส ตยา พาลตโร โย ลทฺธยสํ รกฺขิตุํ น สกฺโกตีติ ฯ

ราชา ตสฺส วจนํ สุตฺวา อชราช อมฺหากํ โสตฺถึ กโรนฺโตปิ ตฺวญฺเจตํ กริสฺสสิ กเถหิ ตาว โน กตฺตพฺพยุตฺตกนฺติ อาห ฯ อถ นํ อชราชา มหาราช อิเมสํ สตฺตานํ อตฺตโต อญฺโญ ปิยตโร นาม นตฺถิ เอกํ ปิยภณฺฑํ นิสฺสาย อตฺตานํ นาเสตุํ ลทฺธยสํ ปหาตุํ น วฏฺฏตีติ วตฺวา ฉฏฺฐํ คาถมาห

น ปิยมฺเมติ ชนินฺท ตาทิโส

อตฺตํ นิรํกตฺว ปิยานิ เสวติ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. ขุรปุตตชาดก”