สุมชฺชญฺจ สุปาสญฺจ อนุปุพฺพสุวตฺติตํ

ฆนฆาติมํ ปฏิตฺถทฺธํ โก สูจึ เกตุมิจฺฉตีติ ฯ

ตตฺถ สุมชฺชนฺติ กุรุวินฺทกจุณฺเณน สุฏฺฐุ มชฺชิตํ ฯ สุปาสนฺติ สณฺเหน ปาสวินฺทเกน วิทฺธตฺตา สุนฺทรปาสํ ฯ ฆนฆาติมนฺติ ยา ฆาติยมานา อธิกรณึ อนุปวิสติ อยํ ฆนฆาติมาติ วุจฺจติ ตาทิสีติ อตฺโถ ฯ ปฏิตฺถทฺธนฺติ ถทฺธํ อมุทุกํ ฯ

ตสฺมึ ขเณ สา กุมาริกา ภุตฺตปาตราสํ ปิตรํ ทรถปฏิปฺปสฺสมฺภนตฺถํ จุลฺลสยนเก นิปนฺนํ ตาลวณฺเฏน วีชิยมานา โพธิสตฺตสฺส มธุรสทฺทํ สุตฺวา อลฺลปิณฺฑมํเสน หทเย ปหฏา วิย ฆฏสหสฺเสน นิพฺพาปิตทรถา วิย หุตฺวา โก นุ โข เอส อติมธุเรน สทฺเทน กมฺมารานํ วสนคาเม สูจึ วิกฺกีณาติ เกน นุ โข กมฺเมน อาคโต ชานิสฺสามิ นนฺติ ตาลวณฺฏํ ฐเปตฺวา เคหา นิกฺขมฺม พหิ อาลินฺทเก ฐตฺวา เตน สทฺธึ กเถสิ ฯ โพธิสตฺตานํ หิ ปตฺถิตํ นาม สมิชฺฌติ ฯ โส หิ ตสฺสาเยว อตฺถาย ตํ คามํ อาคโต ฯ สาเยว เตน สทฺธึ กเถนฺตี มาณว สกลรฏฺฐวาสิโน สูจิอาทีนมตฺถาย อิมํ คามํ อาคจฺฉนฺติ ตฺวํ พาลตาย กมฺมารคาเม สูจึ วิกฺเกตุมิจฺฉสิ สเจปิ ทิวสํ สูจิยา วณฺณํ ภาสิสฺสสิ น ตํ เต โกจิ หตฺถโต สูจึ คณฺหิสฺสติ สเจ มูลํ ลทฺธุํ อิจฺฉสิ อญฺญํ คามํ ยาหีติ วตฺวา เทฺว คาถา อภาสิ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. สูจิชาดก”