ตตฺถ นวจฺฉทฺทเก ทานิ ทิยฺยตีติ ภาติก ปุพฺเพ อมฺหากํ กุณฺฑกยาคุ วา อาจามภตฺตํ วา ทิยฺยติ อชฺช จ นวจฺฉทฺทกํ นวาการํ ทานิ ทิยฺยติ ฯ ปุณฺณายํ โทณีติ อยํ อมฺหากํ ภตฺตโทณิ สุทฺธภตฺตสฺส ปุณฺณา ฯ สุวามินี ฐิตาติ อยฺยาปิ โน ตสฺสาปิ โทณิยา สนฺติเก ฐิตา ฯ พหุโก ชโนติ น เกวลญฺจ อญฺโญปิ พหุโก ชโน ปาสปาณิโก ฐิโต ฯ โน จ โข เม ปฏิภาตีติ อยํ เอวํ เอเตสํ ฐิตภาโวปิ อิทํ ภตฺตํ ภุญฺชิตุํปิ มยฺหํ น ปฏิภาติ น รุจฺจตีติ อตฺโถ ฯ

ตํ สุตฺวา มหาสตฺโต ตาต จุลฺลตุณฺฑิล มม กิร มาตา เอตฺเถว สูกเร โปเสนฺตา นาม ยทตฺถํ โปเสติ สฺวาสฺสา อตฺโถ อชฺช มตฺถกํ ปตฺโต ตฺวํ มา จินฺตยีติ วตฺวา มธุรสเรน พุทฺธลีฬาย ธมฺมํ เทเสนฺโต เทฺว คาถา อภาสิ

ตสสิ ภมสิ เลณมิจฺฉสิ

อตาโณสิ กุหึ คมิสฺสสิ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ตุณฑิลชาดก”