คณฺหาหิ นวํ วิเลปนํ

ยสฺส คนฺโธ น กทาจิ ฉิชฺชตีติ ฯ

ตสฺส ทส ปารมิโย อาวชฺเชตฺวา เมตฺตาปารมึ ปุเรจาริกํ กตฺวา ปฐมํ ปทํ อุทาหรนฺตสฺเสว สทฺโท สกลํ ทฺวาทสโยชนิกํ พาราณสึ อชฺโฌตฺถริตฺวา คโต ฯ สุตสุตกฺขเณเยว ราชอุปราชาทโย อาทึ กตฺวา พาราณสีวาสิโน อาคมึสุ ฯ อนาคตาปิ เคเห ฐิตาว สุณึสุ ฯ ราชปุริสา คจฺเฉ ภินฺทิตฺวา ภูมึ สมํ กตฺวา วาลิกํ โอกิรึสุ ฯ ธุตฺตานํ สุรามโท ฉิชฺชิ ฯ ปาเส ฉฑฺเฑตฺวา ธมฺมํ สุณมานาว อฏฺฐํสุ ฯ มหลฺลิกายปิ มโท ฉิชฺชิ ฯ มหาสตฺโต มหาชนสฺส มชฺเฌ จุลฺลตุณฺฑิลสฺส เทสนํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

ตตฺถ ตสสิ ภมสีติ มรณภเยน อุตฺตสสิ เตเนว กิลมนฺโต ภมสิ ฯ เลณมิจฺฉสีติ ปติฏฺฐํ โอโลเกสิ ฯ อตาโณสีติ ตาต ปุพฺเพ อมฺหากํ มาตา ปฏิสรณํ อโหสิ สา อชฺช นิราเปกฺขา อมฺเห ฉฑฺเฑสิ อิทานิ กุหึ คมิสฺสสิ ฯ โอคาหาติ โอคาหํ ฯ อยเมว วา ปาโฐ ฯ ปวาหยาติ ปวาเหหิ ฯ น ฉิชฺชตีติ น นสฺสติ ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ สเจ มรณโต ตสสิ อกทฺทมํ โปกฺขรณึ โอตริตฺวา ตว สรีเร สพฺพํ เสทญฺจ มลญฺจ ปวาเหตฺวา นิจฺจสุรภิคนฺธวิเลปนํ วิลิมฺปาหีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ตุณฑิลชาดก”