เอเตสํ คนฺธชาตานํ สีลคนฺโธ อนุตฺตโร

อปฺปมตฺโต อยํ คนฺโธ ยฺวายํ ตครจนฺทนิ

โย จ สีลวตํ คนฺโธ วาติ เทเวสุ อุตฺตโมติ ฯ นนฺทนฺติ สรีรฆาติโนติ ตาต จุลฺลตุณฺฑิล อิเม อญฺญาณา มนุสฺสา มธุรมํสํ ขาทิสฺสาม ปุตฺตทารํปิ ขาทาเปสฺสามาติ ปาณาติปาตํ กโรนฺตา นนฺทนฺติ ตุสฺสนฺติ ฯ ปาณาติปาโต อาเสวิโต ภาวิโต พหุลีกโต นิรยสํวตฺตนิโก โหติ ติรจฺฉานโยนิ ฯเปฯ ปิตฺติวิสยสํวตฺตนิโก โหติ โย สพฺพลหุโก ปาณาติปาตสฺส วิปาโก โส มนุสฺสภูตสฺส อปฺปายุก- สํวตฺตนิโก โหตีติ อิมํ ปาณาติปาตาทีนวํ น ชานนฺติ อชานนฺตา

มธุวา มญฺญตี พาโล ยาว ปาปํ น ปจฺจติ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๑๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ตุณฑิลชาดก”