สตฺถา ปุนทิวเส วีสติภิกฺขุสหสฺสปริวุโต กปิลวตฺถุํ ปิณฺฑาย ปาวิสิ ฯ น โกจิ คนฺตฺวา นิมนฺเตสิ วา ปตฺตํ วา อคฺคเหสิ ฯ ภควา อินฺทขีเล ฐิโต อาวชฺเชสิ กถํ นุ โข ปุพฺพพุทฺธา กุลนคเร ปิณฺฑาย จรึสุ กึ นุ อุปฺปฏิปาฏิยา อิสฺสรชนานํ ฆรานิ อคมํสุ อุทาหุ สปทานจาริกํ จรึสูติ ฯ ตโต เอกพุทฺธสฺสาปิ อุปฺปฏิปาฏิยา คมนํ อทิสฺวา มยาปิทานิ อยเมว เตสํ วํโส อยํ เม ปเวณิ ปคฺคเหตพฺพา อายติญฺจ เม สาวกา มมญฺเญว อนุสิกฺขนฺตา ปิณฺฑจาริกวตฺตํ ปริปูเรสฺสนฺตีติ โกฏิยํ นิวิฏฺฐเคหโต ปฏฺฐาย สปทานํ ปิณฺฑาย จริ ฯ อยฺโย กิร สิทฺธตฺถกุมาโร ปิณฺฑาย จรตีติ ทฺวิภูมิกติภูมิกาทีสุ ปาสาเทสุ สีหปญฺชรํ วิวริตฺวา มหาชโน ทสฺสนพฺยาวโต อโหสิ ฯ

ราหุลมาตาปิ เทวี อยฺยปุตฺโต กิร อิมสฺมึเยว นคเร มหนฺเตน ราชานุภาเวน สุวณฺณสีวิกาทีหิ วิจริตฺวา อิทานิ เกสมสฺสุํ โอหาเรตฺวา กาสายวตฺถวสโน กปาลหตฺโถ ปิณฺฑาย จรติ โสภติ นุ โขติ สีหปญฺชรํ วิวริตฺวา โอโลกยมานา ภควนฺตํ นานาวิราคสมุชฺชลาย สรีรปฺปภาย นครวีถิโย โอภาเสตฺวา พฺยามปฺปภา ปริกฺเขปสมุปพฺพูฬฺหายํ อสีตฺยานุพฺยญฺชนาวภาสิตาย ทฺวตฺตึสมหาปุริสลกฺขณปฏิมณฺฑิตาย อโนปมาย พุทฺธสิริยา วิโรจมานํ ทิสฺวา อุณฺหีสโต ปฏฺฐาย ยาว ปาทตลา

สินิทฺธนีลมุทุกุญฺจิตเกโส

สุริยนิมฺมลตลาภินลาโฏ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อปัณณกชาดก”