ฉินฺทชฺช กงฺขํ วิจิกิจฺฉิตานิ

ภุชงฺคมํ ปสฺส ปมุญฺจ ภสฺตนฺติ ฯ

ตตฺถ ปริสุมฺภาติ ปหร ฯ ปสฺเสลมูคนฺติ เอลปคฺฆรนฺเตน มุเขน เอลมูคํ ปสิพฺพกโต นิกฺขมนฺตํ ทุชิวฺหํ อุรคํ ปสฺส ฯ ฉินฺทชฺช กงฺขํ วิจิกิจฺฉิตานีติ อตฺถิ นุ โข เม ปสิพฺพเก สปฺโป อุทาหุ นตฺถีติ กงฺขํ เจว ปุนปฺปุนํ อุปฺปชฺชมานานิ วิจิกิจฺฉิตานิ จ อชฺช ฉินฺท มยฺหํ สทฺทห อวิตถํ หิ เม พฺยากรณํ อิทาเนว นิกฺขมนฺตํ ภุชงฺคมํ ปสฺส ปมุญฺจ ภสฺตนฺติ ฯ

พฺราหฺมโณ มหาสตฺตสฺส กถํ สุตฺวา สํวิคฺโค ภยปฺปตฺโต ตถา อกาสิ ฯ สปฺโปปิ โภเค ทณฺเฑน ปหโฏ ปสิพฺพกมุขา นิกฺขมิตฺวา มหาชนํ โอโลเกนฺโต อฏฺฐาสิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๒๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. เสนกชาดก”