อโถปิ ภริยายมกาสิ โสตฺถินฺติ ฯ

ตตฺถ วิวฏฺฏจฺฉโท นุ สิ สพฺพทสฺสีติ กินฺนุ โข ตฺวํ สพฺเพสุ ธมฺมากาเรสุ วิวฏฺฏจฺฉทโน วิวฏฺฏเญยฺยธมฺโม สพฺพญฺญู พุทฺโธติ ถุติวเสน ปุจฺฉติ ฯ ญาณํ นุ เต พฺราหฺมณ ภึสรูปนฺติ อุทาหุ อสพฺพญฺญุสฺสาปิ สโต ตว ญาณํ อติวิย ภึสรูปํ สพฺพญฺญุตญาณํ วิย พลวนฺติ ฯ ตยา หิ เมติ ตยา ทินฺนตฺตา อชฺช มยา ชีวิตํ ลทฺธํ ฯ อโถปิ ภริยายมกาสิ โสตฺถินฺติ อโถปิ เม ภริยาย ตฺวเมว โสตฺถึ อกาสิ ฯ อิติ โส วตฺวา สเจปิ สตสหสฺสํ ภเวยฺย ทเทยฺยเมวาหํ เอตฺตกเมว เม ธนํ อิมานิ สตฺตสตานิ คณฺหาติ ปุนปฺปุนํ โพธิสตฺตํ ยาจิ ฯ

ตํ สุตฺวา โพธิสตฺโต อฏฺฐมํ คาถมาห

น ปณฺฑิตา เวตฺตนมาทิยนฺติ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. เสนกชาดก”