วสวตฺติโน ชาติชรํ อตีตา

อยมนฺติมา เวทคู พฺรหฺมุปตฺติ

อสฺมาภิชปฺปนฺติ ชนา อเนกาติ ฯ

ตตฺถ ทฺวาสตฺตตีติ น เกวลํ โคตม อหเมว อถ โข อิมสฺมึ พฺรหฺมโลเก มยํ ทฺวาสตฺตติ ชนา ปุญฺญกมฺมา อญฺเญสํ อุปริ อตฺตโน วสํ วตฺตเนน วสวตฺติโน ชาติชรญฺจ อตีตา อยํ โน เวเทหิ คตตฺตา เวทคู อยํ โคตม อนฺติมาพฺรหฺมุปฺปตฺติ ปจฺฉิมโกฏิปฺปตฺติ เสฏฺฐภาวุปฺปตฺติ ฯ อสฺมาภิชปฺปนฺติ ชนา อเนกาติ อมฺเห อญฺเญ พหู ชนา ปญฺชลิกา หุตฺวา อยํ โข ภวํ พฺรหฺมา มหาพฺรหฺมาติ อาทีนิ วทนฺตา นมสฺสนฺติ ปตฺเถนฺติ ปิเหนฺติ อโห วต มยํ เอวรูปา ภเวยฺยามาติ อิจฺฉนฺตีติ อตฺโถ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๒๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พกพรหมชาดก”