ตสฺส กถํ สุตฺวา สตฺถา ทุติยํ คาถมาห

อปฺปญฺจ เหตํ น หิ ทีฆมายุ

ยํ ตฺวํ พก มญฺญสิ ทีฆมายุํ

สตํ สหสฺสาน นิรพฺพุทานํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พกพรหมชาดก”