ชาติชรํ โสกมุปาติวตฺโต

กึ เม ปุราณํ วตสีลวตฺตํ

อาจิกฺข เมตํ ยมหํ วิชญฺญนฺติ ฯ

ตตฺถ ภควาติ ภควา ตุมฺเห อายุํ ปชานามิ ตวาหนฺติ วทนฺตา อหํ อนนฺตทสฺสี ชาติชรญฺเจว โสกญฺจ อุปาติวตฺโตสฺมีติ วทถ ฯ วตสีลวตฺตนฺติ วตสมาทานญฺจ สีลวตฺตญฺจ ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ ยทิ ตุมฺเห สพฺพญฺญุพุทฺธา เอวํ สนฺเต กึ มยฺหํ ปุราณํ วตญฺจ สีลญฺจ จรณญฺจ อาจิกฺข เม เอตํ ยมหํ ตยา อาจิกฺขิตํ ยาถาวสรสโต วิชาเนยฺยนฺติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พกพรหมชาดก”