ปตฺถจโรติ อนฺเตวาสิโก ฯ สมฺพุทฺธิวนฺตํ วติ โส อมญฺญนฺติ พุทฺธิสมฺปนฺโน เจว วตสมฺปนฺโน จ ตาปโสติ ตํ มญฺญมาโน ฯ อิมินา กึ ทสฺเสติ ฯ มหาพฺรหฺเม อหํ อตีเต ตว เกสวตาปสกาเล กปฺโป นาม อนฺเตวาสี เวยฺยาวจฺจกโร หุตฺวา ตุยฺหํ นารเทน นาม อมจฺเจน พาราณสิโต หิมวนฺตํ อานีตสฺส โรคํ วูปสเมสึ ฯ อถ นํ นารโท ทุติยวาเร อาคนฺตฺวา นิโรคํ ทิสฺวา อิมํ คาถํ อภาสิ

มนุสฺสินฺทํ ชหิตฺวาน สพฺพกามสมิทฺธินํ

กถํ นุ ภควา เกสี กปฺปสฺส รมติ อสฺสเมติ ฯ ตเมนํ ตฺวํ เอตทโวจ

สาธูนิ รมณียานิ สนฺติ รุกฺขา มโนรมา

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๓๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พกพรหมชาดก”