สุภาสิตานิ กปฺปสฺส นารท รมยนฺติ มนฺติ ฯ อิติสฺส ภควา อิมํ อตฺตนา อนฺเตวาสิเกน หุตฺวา โรคสฺส วูปสมิตภาวํ ทีเปนฺโต เอวมาห ฯ อิทญฺจ ปน เตน พฺรหฺมุนา มนุสฺสโลเก กตกมฺมํ สพฺพํ มหาพฺรหฺมานํ สลฺลกฺขาเปนฺโตว กเถสิ ฯ

โส สตฺถุ วจเนน อตฺตนา กตกมฺมํ สริตฺวา ตถาคตสฺส ถุตึ กโรนฺโต โอสานคาถมาห

อทฺธา ปชานาสิ มเมตมายุํ

อญฺญํปิ ชานาสิ ตถา หิ พุทฺโธ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พกพรหมชาดก”