ตถา หิ ตายํ ชลิตานุภาโว

โอภาสยํ ติฏฺฐติ พฺรหฺมโลกนฺติ ฯ

ตตฺถ ตถา หิ พุทฺโธติ ตถา หิ ตฺวํ พุทฺโธ พุทฺธานํ หิ

อนญฺญาตนฺนาม นตฺถิ สพฺพธมฺมานํ พุทฺธตฺตาเยว หิ เต พุทฺธา นาม ฯ ตถา หิ ตายนฺติ พุทฺธตฺตาเยว จ ปน ตว อยํ ชลิโต สรีรปฺปภาโว ฯ โอภาสยํ ติฏฺฐตีติ อิมํ สกลํปิ พฺรหฺมโลกํ โอภาสยนฺโต ติฏฺฐตีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. พกพรหมชาดก”