ตํ สุตฺวา เวเทหตาปโส อาจริย อิโต ปฏฺฐาย มํ โอวทถ อนุสาสถ อหํ อนธิวาสกชาติตาย ตุมฺเหหิ สทฺธึ กเถสึ ตํ เม ขมถาติ วนฺทิตฺวา มหาสตฺตํ ขมาเปสิ ฯ เต สมคฺควาสํ วสิตฺวา ปุน หิมวนฺตเมว อคมํสุ ฯ ตตฺถ โพธิสตฺโต เวเทหตาปสสฺส กสิณปริกมฺมํ กเถสิ ฯ โส ตํ สุตฺวา อภิญฺญา จ สมาปตฺติโย จ นิพฺพตฺเตสิ ฯ อิติ เต อุโภปิ อปริหีนชฺฌานา พฺรหฺมโลกปรายนา อเหสุํ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา วิเทโห อานนฺโท อโหสิ คนฺธารราชา ปน อหเมวาติ ฯ

คนฺธารชาตกํ ปฐมํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. คันธารชาดก”