สกุณีว มุตฺตา ปุริสสฺส หตฺถาติ ฯ

ตตฺถ อนุสาสิโต เม น ภเวยฺย ปจฺฉาติ อนุสาสโก โอวาทโก น ภเวยฺย ทุลฺลภตฺตา โอวาทกานํ ตสฺมา อยเมว ปพฺพชิตกาโล น หิ อญฺโญ อตฺถีติ ทสฺเสติ ฯ สกุณีว มุตฺตาติ ยถา สากุณิเกน คเหตฺวา สกุณปจฺฉิยํ ขิตฺตาสุ สกุณีสุ ตสฺส หตฺถโต มุตฺตา เอกา สกุณี อนิลปถํ ลงฺฆิตฺวา ยถารุจิตํ ฐานํ คนฺตฺวา เอกิกาว จเรยฺย ตถา อหํปิ ตว หตฺถโต มุตฺตา เอกิกา จริสฺสามีติ สยํปิ ปพฺพชิตุกามา หุตฺวา เอวมาห ฯ

โพธิสตฺโต ตสฺสา กถํ สุตฺวา ตุณฺหี อโหสิ ฯ สา ปน โพธิสตฺตํ วญฺเจตฺวา ปุเรตรํ ปพฺพชิตุกามา สามิ ปานียติตฺถํ คมิสฺสามิ ทารเก โอโลเกหีติ ฆฏํ อาทาย ติตฺถํ คจฺฉนฺตี วิย ปลายิตฺวา นครสามนฺเต ตาปสานํ สนฺติกํ คนฺตฺวา ปพฺพชิ ฯ โพธิสตฺโต ตสฺสา อนาคมนํ ญตฺวา สยํ ทารเก โปเสสิ ฯ อปรภาเค เตสุ โถกํ วฑฺฒิตฺวา อตฺตโน อยานสฺส ชานนสมตฺถตํ สมฺปตฺเตสุ เตสํ วีมํสนตฺถํ เอกทิวสํ ภตฺตํ ปจนฺโต โถกํ อุตฺตณฺฑุลํ ปจิ เอกทิวสํ โถกํ กิลินฺนํ เอกทิวสํ สุปกฺกํ เอกทิวสํ อโลณกํ เอกทิวสํ อติโลณกํ ฯ ทารกา ตาต อชฺช ภตฺตํ อุตฺตณฺฑุลํ อชฺช กิลินฺนํ อชฺช สุปกฺกํ อชฺช อโลณกํ อชฺช อติโลณกนฺติ กเถสุํ ฯ โพธิสตฺโต อชฺช อามํ ตาตาติ วตฺวา จินฺเตสิ อิเม ทารกา อิทานิ อามปกฺกโลณอติโลณกานิ ชานนฺติ อตฺตโน ธมฺมตาย ชีวิตุํ สกฺขิสฺสนฺติ มยา ปพฺพชิตุํ วฏฺฏตีติ ฯ อถ เต ทารเก ญาตกานํ ทตฺวา ปฏิจฺฉาเปตฺวา อมฺมตาต อิเม ทารเก สาธุกํ โปเสถาติ วตฺวา โส ญาตกานํ ปริเทวนฺตานํเยว นครา นิกฺขมิตฺวา อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา นครสามนฺเตเยว วสิ ฯ อถ นํ เอกทิวสํ พาราณสิยํ ภิกฺขาย จรนฺตํ ปริพฺพาชิกา ทิสฺวา ตํ วนฺทิตฺวา อยฺย ทารกา เต นาสิตา มญฺเญติ อาห ฯ มหาสตฺโต นาหํ ทารเก นาเสมิ เตสํ อตฺตโน อยานสฺส ชานนกาเล ปพฺพชิโตมฺหิ ตฺวํ เตสํ อจินฺเตตฺวา ปพฺพชฺชาย อภิรมาติ วตฺวา โอสานคาถมาห

อามํ ปกฺกญฺจ ชานนฺติ อโถ โลณํ อโลณกํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๖๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. กุมภการชาดก”