ตมหํ ทิสฺวาน ปพฺพชึ จเรว ตฺวํ จรามิหนฺติ ฯ

ตตฺถ ตมหนฺติ ตํ อหํ ทารกานํ กิริยํ ทิสฺวา ปพฺพชิโต ฯ จเรว ตฺวํ จรามิหนฺติ ตฺวํปิ ภิกฺขาจริยเมว จร อหํปิ ภิกฺขาจริยเมว จริสฺสามีติ ฯ

อิติ โส ปริพฺพาชิกํ โอวทิตฺวา อุยฺโยเชสิ ฯ สาปิ โอวาทํ คเหตฺวา มหาสตฺตํ วนฺทิตฺวา ยถารุจิตฏฺฐานํ คตา ฯ ฐเปตฺวา กิร ตํ ทิวสํ น เต ปุน อญฺญมญฺญํ อทฺทสํสุ ฯ โพธิสตฺโต จ ฌานาภิญฺญา นิพฺพตฺเตตฺวา พฺรหฺมโลกูปโค อโหสิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ สจฺจปริโยสาเน ปญฺจสตา ภิกฺขู อรหตฺเต ปติฏฺฐหึสุ ฯ ตทา ธีตา อุปฺปลวณฺณา อโหสิ ปุตฺโต ราหุลกุมาโร ปริพฺพาชิกา ราหุลมาตา ปริพฺพาชโก ปน อหเมวาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. กุมภการชาดก”