สพฺเพ กตญฺญุโน โหถ จิรํ สคฺคมฺหิ ฐสฺสถาติ ฯ

ตตฺถ ปฐมคาถาย ตาย อตฺโถ อิเธกจฺโจ อญาณชาติโก โปโส ยาวตาสึสตีติ ยาว อิทํ นาม เม อยํ กาตุํ สกฺขิสฺสตีติ ปจฺจาสึสติ ตาวเทว ตํ ปุริสํ ปวีณติ ภชติ เสวติ ตสฺส ปน อตฺถาปาเย วุฑฺฒิยา อคมเน ปริหีนกาเล ตํ นานากิจฺเจสุ ปติฏฺฐิตํ โปสํ เอกจฺเจ พาลา อิมํ โอฏฺฐิพฺยาธึ อยํ ขตฺติโย วิย ชหนฺติ ฯ กตกลฺยาโณติ ปเรน อตฺตโน กตกลฺยาณธมฺโม ฯ กตตฺโถติ นิปฺผาทิตกิจฺโจ ฯ นาวพุชฺฌตีติ ปจฺฉา ตํ ปเรน กตํ อุปการํ ตสฺส ชราชิณฺณกาเล อสมตฺถกาเล น สรติ อตฺตนา ทินฺนํปิ ยสํ ปุน คณฺหติ ฯ ปลุชฺชนฺตีติ ภญฺชนฺติ นสฺสนฺติ ฯ เย โหนฺติ อภิปตฺถิตาติ เยเกจิ อิจฺฉิตา นาม โหนฺติ สพฺเพ นสฺสนฺตีติ ทีเปติ ฯ มิตฺตทุพฺพิปุคฺคลสฺส หิ ตํ ปตฺถิตํ อคฺคิมฺหิ ปติฏฺฐิตํ วีชํ วิย นสฺสติ ฯ กตตฺโถ มนุพุชฺฌตีติ มกาโร พฺยญฺชนสนฺธิวเสน คหิโต ฯ ตํ โว วทามีติ เตน การเณน ตุมฺเห วทามิ ฯ ฐสฺสถาติ กตญฺญุโน หุตฺวา จิรํ กาลํ สคฺคมฺหิ ทิพฺพสมฺปตฺตึ อนุภวนฺตา ปติฏฺฐหิสฺสถาติ ฯ

เอวํ มหาสตฺโต ราชานํ อาทึ กตฺวา สนฺนิปติตานํ สพฺเพสํ โอวาทํ อทาสิ ฯ ตํ สุตฺวา ราชา โอฏฺฐิพฺยาธิยา ยสํ ปากติกํ อกาสิ ฯ โพธิสตฺตสฺส โอวาเท ฐตฺวา จิรํ ทานาทีนิ ปุญฺญานิ กตฺวา สคฺคปรายโน อโหสิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา โอฏฺฐิพฺยาธิ ภทฺทวติกา อโหสิ ราชา อานนฺโท อโหสิ อมจฺโจ ปน อหเมวาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๓๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ทัฬหธรรมชาดก”