ตตฺถ กถํ ชาครตํ สุตฺโตติ กถํ ตฺวํ ชาครตํ สตฺตานํ อนฺตเร สุตฺโต นาม โหสิ ฯ เอส นโย สพฺพตฺถ ฯ เย ธมฺมนฺติ เย สตฺตา นววิธํ โลกุตฺตรธมฺมํ น ชานนฺติ ฯ สญฺญโมติ ทโมติ จาติ อยํ สญฺญโม อยํ ทโมติ เอวญฺจ เยน มคฺเคน อาคตํ สีลญฺเจว อินฺทฺริยสํวรญฺจ น ชานนฺติ ฯ อินฺทฺริยสํวโร หิ มนจฺฉฏฺฐานํ อินฺทฺริยานํ ทมนโต ทโมติ วุจฺจติ ฯ เตสุ สุตฺตปฺปมาเทสูติ เตสุ กิเลเสสุ นิทฺทาย วเสน สุตฺเตสุ อหํ อปฺปมาทวเสน ชคฺคามิ ฯ เยสํ ราโค จาติ คาถาย เยสํ มหาขีณาสวานํ ปทสเตน นิทฺทิฏฺฐทิยฑฺฒสหสฺสโลภสงฺขาโต ราโค จ นวาฆาตวตฺถุสมุฏฺฐาโน โทโส จ ทุกฺขาทีสุ อฏฺฐสุ วตฺถูสุ อญาณภูตา อวิชฺชา จาติ อิเม กิเลสา วิราชิตา ปหีนา เตสุ อริเยสุ สพฺพากาเรน ชาครมาเนสุ เต อุปาทาย อหํ สุตฺโต นาม เทวเตติ อตฺโถ ฯ เอวํ ชาครตนฺติ เอวํ เทวเต อหํ อิมินา การเณน ชาครตํ สุตฺโต นามาติ ฯ เอส นโย สพฺพตฺถ ปเทสุ ฯ

เอวํ มหาสตฺเตน ปญฺเห กถิเต ตุฏฺฐา เทวตา ตสฺส ถุตึ กโรนฺตี โอสานคาถมาห

สาธุ ชาครตํ สุตฺโต สาธุ สุตฺเตสุ ชาคโร

สาธุ เมตํ วิชานาสิ สาธุ ปฏิภณาสิ เมติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๔๑๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ชาครชาดก”