ภีรุยา นูน เม กาโม อวิทูเร วสนฺติยา

กริสฺสติ กิสํ ปณฺฑุํ สาว สาขา ปรนฺตปนฺติ ฯ

ตตฺถ ภีรุยาติ อิตฺถี นาม อปฺปมตฺตเกนปิ ภายนฺติ ตสฺมา ภีรูติ วุจฺจติ ฯ อวิทูเรติ นาติทูเร อิโต กติปยโยชนมตฺถเก วสนฺติยา ภีรุยา มยฺหํ พฺราหฺมณิยา มม กาโม อุปฺปนฺโน ฯ สา นูน มํ กิสญฺจ ปณฺฑุญฺจ กริสฺสตีติ ทสฺเสติ ฯ สาว สาขาติ อิมินา ปน อุปมํ ทสฺเสนฺโต ยถา สาขา ปรนฺตปํ กิสํ ปณฺฑุํ กโรติ เอวนฺติ อตฺโถ ฯ อิติ พฺราหฺมโณ คาถเมว วทติ ฯ อตฺถํ ปน น กเถสิ ฯ ตสฺมา อิมาย คาถาย กิจฺจํ เทวิยา อปากฏํ ฯ

อถ นํ กึ กเถสิ พฺราหฺมณาติ อาห ฯ โสปิ สลฺลกฺขิต- เมวาติ วตฺวา ปุเนกทิวสํ ตติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๔๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. ปรันตปชาดก”