ตยา มํ หสิตาปงฺคี มิหิตานิ ภณิตานิ จ

กิสํ ปณฺฑุํ กริสฺสติ สาว สาขา ปรนฺตปนฺติ ฯ

ตตฺถ ตยา มํ หสิตาปงฺคีติ ตยา มํ หิ อสิตอปงฺคี ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ ภทฺเท อกฺขิโกฏิโต อญฺชนสลากาย นีหริตฺวา อภิสงฺขต- อสิตาปงฺคี ตยา ปวตฺติตานิ มนฺทหสิตานิ จ มธุรภาณิตานิ จ มยา วิสฺสฏฺฐสาขา วิจรมานา ปรนฺตปํ วิย กิสํ ปณฺฑุํ กริสฺสตีติ ฯ จการํ ปการํ กตฺวา ปงฺคีติปิ ปาโฐเยว ฯ

อปรภาเค กุมาโร วยปฺปตฺโต อโหสิ โสฬสวสฺสุทฺเทสิโก ฯ อถ นํ พฺราหฺมโณ ยฏฺฐิโกฏึ คาหาเปตฺวา นหานติตฺถํ คนฺตฺวา อกฺขีนิ อุมฺมีเลตฺวา โอโลเกสิ ฯ กุมาโร นนุ ตฺวํ พฺราหฺมณ อนฺโธติ อาห ฯ โส นาหํ อนฺโธ อิมินา ปนุปาเยน ชีวิตํ รกฺขามีติ วตฺวา ตว ปิตรํ ชานาสีติ อาห ฯ อาม ชานามิ อยํ โส มยฺหํ ปิตาติ วุตฺเต นายํ ตว ปิตา ปิตา ปน เต พาราณสีราชา อยํ ตุมฺหากํ ทาโส โส มาตริ เต วิปฺปฏิปชฺชิตฺวา อิมสฺมึ ฐาเน ตว ปิตรํ มาเรตฺวา นิกฺขนีติ อฏฺฐีนิ นีหริตฺวา ทสฺเสสิ ฯ กุมารสฺส พลวโกโธ อุปฺปชฺชิ ฯ อถ นํ อิทานิ กึ กโรมีติ วุตฺเต ยนฺเต อิมสฺมึเยว ติตฺเถ ปิตุ เตน กตํ ตํ กโรหีติ สพฺพํ ปวตฺตึ อาจิกฺขิตฺวา กุมารํ กติปาหํ ถรุคหณํ สิกฺขาเปสิ ฯ อเถกทิวสํ กุมาโร ขคฺคญฺจ นหานสาฏกญฺจ คเหตฺวา นหายิตุํ คจฺฉาม ตาตาติ อาห ฯ ปรนฺตโป สาธูติ เตน สทฺธึ คโต ฯ อถสฺส นหายิตุํ โอติณฺณกาเล ทกฺขิณหตฺเถน อสึ วามหตฺเถน จูฬํ คเหตฺวา ตฺวํ กิร อิมสฺมิญฺเญว ติตฺเถ มม ปิตรํ จูฬาย คเหตฺวา วิรวนฺตํ มาเรสิ อหํปิ ตํ ตเถว กริสฺสามีติ อาห ฯ โส มรณภยภีโต ปริเทวมาโน เทฺว คาถา อภาสิ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๔๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. ปรันตปชาดก”