อิทํ ปุเร นินฺนมาหุ พหุมจฺฉํ มโหทกํ

อาวาโส พกราชสฺส เปตฺติกํ ภวนํ มม

ตฺยชฺช เภเกน ยาเปม โอกํ น วิชฺชหามฺหเสติ ฯ

ตตฺถ อิทนฺติ มงฺคลโปกฺขรณึ สนฺธาย วทติ ฯ สา หิ ปุพฺเพ อุทกคุมฺเพน อุทเก ปวิสนฺเต มโหทกา พหุมจฺฉา อิทานิ ปน อุทกสฺส ปจฺฉินฺนตฺตา น มโหทกา ชาตา ฯ ตฺยชฺช เภเกนาติ เต มยํ อชฺช มจฺเฉ อลภนฺตา มณฺฑูกมตฺเตน ยาเปม ฯ โอกนฺติ เอวํ ชิฆจฺฉาย ปีฬิตาปิ วสนฏฺฐานํ น ชหาม ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๔๖๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัฏฐสัททชาดก”