สา มํ สณฺเหน มุทุนา มา ปาทํ ขณิยสฺมินีติ ฯ

ตตฺถ อนฺธการติมิสฺสายาติ อนฺธภาวการเก ตเม ฯ ตุงฺเคติ ติขิเณ ฯ สณฺเหน มุทุนาติ มฏฺเฐน มุทุเกน วจเนน ฯ มา ปาทํ ขณิยสฺมินีติ ยกาโร พฺยญฺชนสนฺธิวเสน คหิโต ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ สา มํ กินฺนรี สณฺเหน มุทุนา วจเนน สามิ อปฺปมตฺโต โหหิ มา ปาทํ ขณิ อสฺมินิ ยถา เต อุปกฺขลิตฺวา ปาโท ปาสาณสฺมึ น ขญฺญติ ตถา โอตราหีติ วตฺวา หตฺเถน คเหตฺวา โอตาเรสีติ ฯ

อิติ มหาสตฺโต กินฺนเรน กตสทฺทการณํ กเถตฺวา ตํ วิสฺสชฺเชตฺวา มหาราช อฏฺฐโม อุทานสทฺโท อโหสิ นนฺทมูลกปพฺภารสฺมึ หิ เอโก ปจฺเจกพุทฺโธ อตฺตโน อายุสงฺขารปริกฺขยํ ญตฺวา มนุสฺสปถํ คนฺตฺวา พาราณสีรญฺโญ อุยฺยาเน ปรินิพฺพายิสฺสามิ ตสฺส เม มนุสฺสา สรีรนิกฺเขปํ กตฺวา สาธุกีฬํ กีฬิตฺวา ธาตุปูชํ กตฺวา สคฺคปทํ ปูเรสฺสนฺตีติ อิทฺธานุภาเวน อากาเสน อาคจฺฉนฺโต ตว ปาสาทมตฺถกํ ปตฺตกาเล ขนฺธภารํ โอตาเรตฺวา นิพฺพานปุรนิเวสนทีปนํ อุทานํ อุทาเนสีติ ปจฺเจกพุทฺธวุตฺตคาถมาห

อสํสยํ ชาติขยนฺตทสฺสี

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๔๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัฏฐสัททชาดก”