อปฺปาปิ กามา น อลํ พหูหิปิ น ตปฺปติ

อหหา พาลลปนา ปฏิวิชฺเฌถ ชคฺคโตติ ฯ

ตตฺถ อหหาติ สํเวคทีปนํ ฯ ชคฺคโตติ ชคฺคนฺโต ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ มหาราช อิมสฺส มหาชนสฺส อปฺปาปิ วตฺถุกามกิเลสกามา น อลํ ปริยตฺตาว พหูหิปิ จ เตหิ น ตปฺปเตว อโห อิเม มม รูปา มม สทฺทาติ ลปนโต พาลลปนา กามา อิเม วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา โพธิปกฺขิยานํ ธมฺมานํ ภาวนานุโยคมนุยุตฺโต ชคฺคนฺโต กุลปุตฺโต ปฏิวิชฺเฌถ ปริญฺญาปหานาภิสมเยหิ อภิสเมตฺวา ปชเหยฺย ฯ

เอวํ โส มหาชนสฺส ธมฺมํ เทเสตฺวา อุทยราชานํ รชฺชํ ปฏิจฺฉาเทตฺวา มหาชนํ อสฺสุมุขํ รุทมานํ ปหาย หิมวนฺตํ ปวิสิตฺวา ปพฺพชิตฺวา ฌานาภิญฺญํ นิพฺพตฺเตสิ ฯ ตสฺส ปพฺพชิตกาเล อุทยราชา ตํ อุทานํ สกลํ กตฺวา อุทาเนนฺโต ฉฏฺฐํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๔๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. คังคมาลชาดก”