ตํ สุตฺวา ราชา ภีโต โกรกลมฺพกํ โอโลเกสิ ฯ อถ นํ โส มา ภายิ มหาราช นนุ มยา ปฐมเมว ตุมฺหากํ เอตํ กถิตนฺติ อาห ฯ ราชา กปิลสฺส วจนํ สุตฺวา อตฺตโน กถิตเมว ปุรโต กโรนฺโต ตฺวํสิ ภนฺเต กนิฏฺโฐ เชฏฺโฐ โกรกลมฺพโกติ อาห ฯ อถสฺส สห มุสาวาเทน จตฺตาโร เทวปุตฺตา ตาทิสสฺส มุสาวาทิโน อารกฺขํ น คณฺหิสฺสามาติ ขคฺเค ปาทมูเล ฉฑฺเฑตฺวา อนฺตรธายึสุ ฯ มุขํ ภินฺนกุกฺกุฏณฺฑํ วิย กาโย วิวฏวจฺจกุฏิ วิย ทุคฺคนฺธํ วายิ ฯ อากาสโต ภสฺสิตฺวา ปฐวิยํ ปติฏฺฐหติ จตสฺโสปิ อิทฺธิโย ปริหายึสุ ฯ อถ นํ จ มหาปุโรหิโต มา ภายิ มหาราช สเจ สจฺจํ ภณิสฺสสิ สพฺพนฺเต ปฏิปากติกํ กริสฺสามีติ วตฺวา ตติยํ คาถมาห

สเจ หิ สจฺจํ ภณสิ โหหิ ราช ยถา ปุเร

มุสา เจ ภาสเส ราช ภูมิยํ ติฏฺฐ เจติยาติ ฯ

ตตฺถ ภูมิยํ ติฏฺฐาติ ภูมิยํ เทว ปติฏฺฐ ปุน อากาสํ ลงฺฆิตุํ น สกฺขิสฺสสีติ อตฺโถ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๕๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. เจติยราชชาดก”