อถ นํ ปุนปิ มุสาวาทผเลน ยาว ชงฺฆา ปฐวึ ปวิฏฺโฐติ สลฺลกฺเขหิ มหาราชาติ วตฺวา ปญฺจมํ คาถมาห

สเจ หิ สจฺจํ ภณสิ โหหิ ราช ยถา ปุเร

มุสา เจ ภาสเส ราช ภูมึ ปวิส เจติยาติ ฯ โส ตติยมฺปิ ตฺวํสิ ภนฺเต กนิฏฺโฐ เชฏฺโฐ โกรกลมฺพโกติ มุสาวาทเมว กตฺวา ยาว ชณฺณุกา ปฐวึ ปาวิสิ ฯ อถ นํ ปุนปิ สลฺลกฺเขหิ มหาราชาติ วตฺวา เทฺว คาถา อภาสิ

ชิวฺหา ตสฺส ทฺวิธา โหติ อุรคสฺเสว ทิสมฺปติ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๕๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. เจติยราชชาดก”