โย ชานํ ปุจฺฉิโต ปญฺหํ อญฺญถา นํ วิยากเร ฯ

สเจ หิ สจฺจํ ภณสิ โหหิ ราช ยถา ปุเร

มุสา เจ ภาสเส ราช ภิยฺโย ปวิส เจติยาติ ฯ อิมา เทฺว คาถา วตฺวา อิทานิปิ สกฺกา ปฏิปากติกํ กาตุนฺติ อาห ฯ ราชา ตสฺส วจนํ อนาทิยนฺโต ตฺวํสิ ภนฺเต กนิฏฺโฐ เชฏฺโฐ โกรกลมฺพโกติ จตุตฺถํ มุสาวาทํ กตฺวา ยาว กฏิโต ปฐวึ ปาวิสิ ฯ อถ นํ พฺราหฺมโณ สลฺลกฺเขหิ มหาราชาติ วตฺวา ปุน เทฺว คาถา อภาสิ

ชิวฺหา ตสฺส น ภวติ มจฺฉสฺเสว ทิสมฺปติ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๕๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. เจติยราชชาดก”