กิจฺฉกาเล กิจฺฉสโห โส กิจฺฉํ นาติวตฺตติ

ส กิจฺฉนฺตํ สุขํ ธีโร โยคํ สมธิคจฺฉตีติ ฯ

ตตฺถ นาติวตฺตตีติ นานุวตฺตติ อยเมว วา ปาโฐ ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ นารท โย กายิกเจตสิกทุกฺขสงฺขาตสฺส กิจฺฉสฺส อุปฺปนฺน- กาเล อปฺปมตฺโต ตสฺส กิจฺฉสฺส หรณุปายํ กโรนฺโต กิจฺฉสโห หุตฺวา ตํ กิจฺฉํ น อนุวตฺตติ ตสฺส วเส อวตฺติตฺวา เตหิ เตหิ อุปาเยหิ ตํ กิจฺฉํ อภิภวติ วินาเสติ ส ธีโร กิจฺฉสฺส อนฺติมสงฺขาตํ นิรามิสํ สุขํ อธิคจฺฉติ ตํ วา กิจฺฉนฺตํ โยคสุขํ อธิคจฺฉติ อกิลมนฺโต ปาปุณาตีติ ฯ

โส อาจริย กามสุขํ นาม อุตฺตมสุขํ น ตํ ชหิตุํ สกฺโกมีติ อาห ฯ อถ นํ มหาสตฺโต นารท ธมฺโม นาม น เกนจิ การเณน นาเสตพฺโพติ วตฺวา จตุตฺถํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๕๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อินทริยชาดก”