ทกฺขํ คหปตํ สาธุ สํวิภชฺชญฺจ โภชนํ

อหาโส อตฺถลาเภสุ อตฺถพฺยาปตฺติ อพฺยโถติ ฯ

ตตฺถ ทกฺขํ คหปตนฺติ นารท ฆราวาสํ วสนฺตานํ คหปตีนํ โภคุปฺปาทนตฺถาย อนาลสฺยเฉกํ กุสลภาวสงฺขาตํ ทุกฺขํ นาม สาธุ ทกฺขภาโว ลทฺธโก ฯ สํวิภชฺชญฺจ โภชนนฺติ ทุกฺเขน อุปฺปาทิตโภคานํ ธมฺมิกสมณพฺราหฺมเณหิ สํวิภชิตฺวา ปริโภคการณํ ทุติยํ สาธุ ฯ อหาโส อตฺถลาเภสูติ มหนฺเต อิสฺสริเย อุปฺปนฺเน ปมาทวเสน อหาโส อนุพฺพิลาวิคฺคตํ ตติยํ สาธุ ฯ อตฺถพฺยาปตฺตีติ ยทา ปน อตฺตโน อตฺถพฺยาปตฺติ ยสวินาโส โหติ ตทา อพฺยโถ อกิลมนํ จตุตฺถํ สาธุ ตสฺมา ตฺวํ นารท ฌานํ เม อนฺตรหิตนฺติ มา โสจิ สเจ อินฺทฺริยานํ วสํ นาคมิสฺสสิ นฏฺฐมฺปิ เต ฌานํ ปุน ปากติกเมว ภวิสฺสตีติ ฯ

ตํ ปุน กาฬเทวิเลน นารทสฺส โอวทิตภาวํ ญตฺวา สตฺถา อภิสมฺพุทฺโธ หุตฺวา ฉฏฺฐํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๕๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อินทริยชาดก”