โส เต สุว วรํ ทมฺมิ ปตฺตยาน วิหงฺคม

วรํ วรสฺสุ วงฺกงฺค ยํกิญฺจิ มนสิจฺฉสีติ ฯ

ตตฺถ สาธูติ สมฺปหํสเนน สาธุ สกฺขิ กตํ โหติ ฯ เมตฺติ สํสติ สนฺถโวติ สขีภาโว จ เมตฺติ จ ปริสมชฺฌ สนฺถโว จาติ ยํ เมตฺติ กตํ สาธุ โหติ ลทฺธกํ ภทฺทกเมว ฯ สเจตํ ธมฺมนฺติ สเจ เอตํ เมตฺติธมฺมํ ฯ วิชานตนฺติ เอวํ สนฺเต วิญฺญูนํ ปสํสิ- ตพฺพยุตฺตโกสีติ อตฺโถ ฯ โส เตติ โส อหํ ตุยฺหํ ฯ วรสฺสูติ อิจฺฉ ฯ มนสิจฺฉสีติ ยํกิญฺจิ มนสา อิจฺฉสิ สพฺพํ ตํ ททามิ เตติ ฯ สุวราชา วรํ วรนฺโต สตฺตมํ คาถมาห

วรญฺจ เม หํส ภวํ ทเทยฺย

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๕๘๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. มหาสุวราชชาดก”