สุตเมตํ มหาพฺรหฺเม กาเม ภุญฺชติ หาริโต

กจฺเจตํ วจนํ ตุจฺฉํ กจฺจิ สุทฺโธ อิรียสีติ ฯ

ตตฺถ กจฺเจตนฺติ กจฺจิ เอตํ หาริโต กาเม ภุญฺชตีติ อมฺเหหิ สุตํ วจนํ ตุจฺฉํ อภูตํ กจฺจิ ตฺวํ สุทฺโธ อิริยสิ วิหรสีติ ฯ

โส จินฺเตสิ อยํ ราชา นาหํ ปริภุญฺชามีติ วุตฺเตปิ มม สทฺทหิสฺสเตว อิมสฺมึ ปน โลเก สจฺจสทิสี ปติฏฺฐา นาม นตฺถิ อุชฺฌิตสจฺจา หิ โพธิมูเล นิสีทิตฺวา โพธึ ปาปุณิตุํ น สกฺโกนฺติ มยา สจฺจเมว กเถตุํ วฏฺฏตีติ ฯ โพธิสตฺตสฺส หิ เอกจฺเจสุ ฐาเนสุ ปาณาติปาโตปิ อทินฺนาทานํปิ มิจฺฉาจาโรปิ สุราปานมฺปิ โหติเยว อตฺถภญฺชนกํ วิสํวาทนํ ปุรกฺขิตฺวา มุสาวาโท นาม น โหติ ตสฺมา โส สจฺจเมว กเถนฺโต ทุติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๕๙๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. หริตจชาดก”