อถ นํ นฏปาฏลี ภทฺเท กถํ เต คีตกํ ทสฺสามิ อิทานิ มหาชนสฺส ปฏิสรณภูตํ อุทกํ มาเรสฺสตีติ วตฺวา คาถมาห

เยน สิญฺจนฺติ ทุกฺขิตํ เยน สิญฺจนฺติ อาตุรํ

ตสฺส มชฺเฌ มริสฺสามิ ชาตํ สรณโต ภยนฺติ ฯ

โพธิสตฺโต อิมํ คาถํ ทสฺเสตฺวา มหาราช ยถา อุทกํ มหาชนสฺส ปฏิสรณํ ตถา ราชาโนปิ เตสํ สนฺติกา ภเย อุปฺปชฺช- มาเน ตํ ภยํ โก ปฏิพาหิสฺสตีติ วตฺวา มหาราช อิทํ การณํ ปฏิจฺฉนฺนํ มยา ปน ปณฺฑิตเวทนียํ กตฺวา กถิตํ ชานาหิ มหาราชาติ อาห ฯ ตาต อหํ เอวรูปํ ปฏิจฺฉนฺนํ กถํ ชานามิ โจเร เม คเหตฺวา เทหีติ อาห ฯ อถสฺส มหาสตฺโต เตนหิ มหาราช อิทํ สุตฺวา ชานาหีติ อปรมฺปิ การณํ อาหริ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๖๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ปทกุศลมาณวชาดก”