โส มํ ภุตฺโต พฺยาปาทิ ชาตํ สรณโต ภยนฺติ ฯ

ตตฺถ โส มํ ภุตฺโต พฺยาปาทีติ โส โอทโน ภุตฺโต มํ พฺยาปาเทติ มาเรติ ฯ

มหาราช ภตฺตํ วิย มหาชนสฺส ปฏิสรณภูโต เอโก ภณฺฑกํ หริ ตสฺมึ ลทฺเธ กึ โจรํ ปุจฺฉสีติ ฯ ตาต สกฺโกนฺโต โจรํ เม เทหีติ ฯ โส อปรมฺปิ อุทาหรณํ อาหริ

มหาราช ปุพฺเพ อิมสฺมึเยว นคเร เอกสฺส วาโต อุฏฺฐหิตฺวา คตฺตานิ ภญฺชิ ฯ โส ปริเทวนฺโต คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๖๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ปทกุศลมาณวชาดก”