เทว ปุพฺเพ อิมสฺมิญฺเญว นคเร เอโก ปุริโส ปตฺถนํ กตฺวา ปุตฺตํ ลภิ ฯ โส ตสฺส ชาตกาเล ปุตฺโต เม ลทฺโธติ ปีติโสมนสฺส- ชาโต ตํ โปเสตฺวา วยปฺปตฺตกาเล ทาเรน สํโยเชตฺวา อปรภาเค ชรํ ปตฺวา กมฺมนฺตํ อธิฏฺฐาตุํ นาสกฺขิ ฯ อถ นํ ปุตฺโต ตฺวํ กมฺมํ กาตุํ น สกฺโกสิ อิโต นิกฺขมาติ เคหโต นีหริ ฯ โส กิจฺเฉน กสิเรน ภิกฺขาย ชีวิตํ กปฺเปนฺโต ปริเทวมาโน คาถมาห

เยน ชาเตน นนฺทิสฺสํ ยสฺส วิภวมิจฺฉิสํ

โส มํ ฆรา นิจฺฉุภติ ชาตํ สรณโต ภยนฺติ ฯ

ตตฺถ โส มนฺติ โส ปุตฺโต มํ ฆรโต นีหรติ สฺวาหํ ภิกฺขํ จริตฺวา ทุกฺขํ ชีวามิ สรณโตเยว เม ภยํ ชาตนฺติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๖๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ปทกุศลมาณวชาดก”