เย จ คาเม ตีติกฺขนฺติ เต อุฬารตรา ตยาติ ฯ

ตตฺถ สุตีติกฺขนฺติ สุฏฺฐุ อธิวาสนํ ฯ ตีติกฺขนฺตีติ สีตาทีนิ อธิวาเสนฺติ ฯ

ตํ สุตฺวา ตาปสกุมาโร ปิตา เม อรญฺญํ คโต ตสฺมึ อาคเต ตํ อาปุจฺฉิตฺวา คมิสฺสามีติ อาห ฯ สา จินฺเตสิ ปิตา กิรสฺส อตฺถิ สเจ มํ โส ปสฺสิสฺสติ กาชโกฏิยาว โปเถตฺวา วินาสํ ปาเปสฺสติ มยา ปฐมเมว คนฺตพฺพนฺติ ฯ อถ นํ อาห เตนหิ อหํ มคฺคสญฺญํ กุรุมานา ปฐมตรํ คจฺฉามิ ตฺวํ ปจฺฉา อาคจฺฉาหีติ ฯ โส ตสฺสา คตกาเล เนว ทารูนิ อาหริ น ปานียํ น ปริโภชนียํ อุปฏฺฐาเปสิ เกวลํ ปชฺฌายนฺโตว นิสีทิ ฯ ปิตุ อาคมนกาเลปิ ปจฺจุคฺคมนํ นากาสิ ฯ อถ นํ ปิตา อิตฺถีนํ วสงฺคโต เอโสติ ญตฺวาปิ กสฺมา ตาต เนว ทารูนิ อาหริ น ปานียํ น ปริโภชนียํ อุปฏฺฐาเปสิ ปชฺฌายนฺโตเยว ปน นิสินฺโนสีติ อาห ฯ ตาปสกุมาโร ตาต อรญฺเญ กิร รกฺขิตสีลํ น มหปฺผลํ โหติ มนุสฺสปเถ มหปฺผลํ โหติ อหํ ตตฺถ คนฺตฺวา สีลํ รกฺขิสฺสามิ สหาโย เม ปจฺฉา อาคจฺเฉยฺยาสีติ วตฺวา ปุรโต คโต อหํ เตเนว สทฺธึ คมิสฺสามิ ตตฺถ ปน วสนฺเตน มยา กถํรูโป ปุริโส เสวิตพฺโพติ ปุจฺฉนฺโต ทุติยํ คาถมาห

อรญฺญา คามมาคมฺม กึสีลํ กึวตํ อหํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๖๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. หลิททราคชาดก”