เอฬิกา อยํ ปาปธมฺมา มํ วญฺเจตุกามา อยุตฺตํ โข ปฏิ- ปกฺขกรณํ อุปาเยเนว นํ วญฺเจสฺสามีติ จินฺเตตฺวา ฉฏฺฐมํ คาถมาห

ปิยํ โข อาฬิ เต โหตุ ปุณฺณปตฺตํ ททามิ เต

มหตา ปริวาเรน เอสฺสํ กยิราถ โภชนนฺติ ฯ

ตตฺถ เอสฺสนฺติ อาคมิสฺสามิ อาคจฺฉมานา จ อตฺตโน รกฺขํ กตฺวา มหนฺเตน ปริวาเรน อาคจฺฉิสฺสามีติ ฯ