น กณฺโห ตปสา โหติ อนฺโตสาโร หิ พฺราหฺมโณ

ยสฺมึ ปาปานิ กมฺมานิ ส เว กณฺโห สุชมฺปตีติ ฯ

ตตฺถ ตปสาติ ตเปน กณฺโห นาม น โหตีติ อตฺโถ ฯ อนฺโต- สาโรติ อพฺภนฺตเร สีลสมาธิปญฺญาวิมุตฺติวิมุตฺติญาณทสฺสนสาเรหิ สมนฺนาคโต เอวรูโป หิ พาหิตปาปตฺตา พฺราหฺมโณ นาม โหติ ฯ ส เวติ ยสฺมึ ปน ปาปานิ กมฺมานิ อตฺถิ โส ยตฺถกตฺถจิ กุเล ชาโตปิ เยนเกนจิ สรีรวณฺเณน สมนฺนาคโตปิ กาฬโกเยว ฯ

เอวญฺจ ปน วตฺวา อิเมสํ สตฺตานํ กณฺหภาวกรานิ ปาปกมฺมานิ เอกวิธาทิเภเทหิ วิตฺถาเรตฺวา สพฺพานิปิ ตานิ ครหิตฺวา สีลาทโย คุเณ ปสํสิตฺวา อากาเส จนฺทํ อุฏฺฐาเปนฺโต วิย สกฺกสฺส ธมฺมํ เทเสสิ ฯ สกฺโก ตสฺส ธมฺมกถํ สุตฺวา ปมุทิโต โสมนสฺสชาโต มหาสตฺตํ วเรน นิมนฺเตนฺโต ตติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๗๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. กัณหชาดก”