วรญฺจ เม อโท สกฺก สพฺพภูตานมิสฺสร

สุนิกฺโกธํ สุนิทฺโทสํ นิลฺโลภํ วุตฺติมตฺตโน

นิเสฺนหมภิกงฺขามิ เอเต เม จตุโร วเรติ ฯ

ตตฺถ วรญฺจ เม อโท สกฺกาติ สเจ ตฺวํ มยฺหํ วรํ อทาสิ ฯ สุนิกฺโกธนฺติ อกุชฺฌนวเสน สุฏฺฐุ นิกฺโกธํ ฯ สุนิทฺโทสนฺติ อทุสฺสนวเสน สุฏฺฐุ นิทฺโทสํ ฯ นิลฺโลภนฺติ ปรสมฺปตฺตีสุ นิลฺโลภํ ฯ วุตฺติมตฺตโนติ เอวรูปํ อตฺตโน ปวุตฺตึ ฯ นิเสฺนหนฺติ ปุตฺตธีตาสุ วา สวิญฺญาณเกสุ ธนธญฺญาทีสุ วา อวิญฺญาณเกสุ อตฺตโน สนฺตเกสุปิ นิเสฺนหํ อปคตโลภํ ฯ อภิกงฺขามีติ เอวรูปํ อิเมหิ จตูหงฺเคหิ สมนฺนาคตํ อตฺตโน วุตฺตึ อภิกงฺขามิ ฯ เอเต เม จตุโร วเรติ เอเต นิกฺโกธาทิเก จตุโร วเร มยฺหํ เทหีติ วทติ ฯ กึ ปเนส น ชานาติ ยถา น สกฺกา สกฺกสฺส สนฺติเก วรํ คเหตฺวา วเรน โกธาทโย หริตุนฺติ โน น ชานาติ สกฺเก โข ปน วรํ ททนฺเต น คณฺหามีติ วจนํ น ยุตฺตนฺติ จ ตสฺส จ นิกฺกงฺขภาวตฺถาย คณฺหีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๗๐๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. กัณหชาดก”