ตํ สุตฺวา สกฺโก กณฺหปณฺฑิโต วรํ คณฺหนฺโต น อามิสสนฺนิสฺสิตํ วรํ คณฺหติ ตโปกมฺมนิสฺสิตเมว คณฺหตีติ จินฺเตตฺวา ภิยฺโยโสมตฺตาย ปสนฺโน อปรํปิ วรํ ททมาโน อิตรํ คาถมาห

เอตสฺมึ เต สุลปิเต ปฏิรูเป สุภาสิเต

วรํ พฺราหฺมณ เต ทมฺมิ ยํกิญฺจิ มนสิจฺฉสีติ ฯ

โพธิสตฺโตปิ วรํคหณาปเทเสน ตสฺส ธมฺมํ เทเสนฺโต โอสานคาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๗๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. กัณหชาดก”