อุปานยี นครํ สาธุรมฺมนฺติ อิมํ โอสานคาถํ อภาสิ ฯ

ตตฺถ สาติ ภิกฺขเว สา เทวตา ตตฺถ สมุทฺทมชฺเฌ ตสฺส วจนํ สุตฺวา ตุฏฺฐสงฺขาตาย ปีติยา สมนฺนาคตา ฯ สุมนาติ สุนฺทรมนา ปาโมชฺเชน ปหิตจิตฺตา หุตฺวา วิจิตฺรนาวํ นิมฺมินิตฺวา พฺราหฺมณํ ปริจาริเกน สทฺธึ อาทาย ฯ สาธุรมฺมนฺติ อติรมณียํ นครํ อุปานยิ ฯ

พฺราหฺมโณปิ ยาวชีวํ อมิตธนํ เคหํ อชฺฌาวสนฺโต ทานํ ทตฺวา สีลํ รกฺขิตฺวา ชีวิตปริโยสาเน สปริโส เทวนครํ ปูเรสิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา สจฺจานิ ปกาเสตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ฯ สจฺจปริโยสาเน อุปาสโก โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐหิ ฯ ตทา เทวตา อุปฺปลวณฺณา อโหสิ อุปฏฺฐากปุริโส อานนฺโท สงฺข- พฺราหฺมโณ ปน อหเมวาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๗๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สังขชาดก”