วิญฺญูปสฏฺฐญฺจ สตญฺจ ฐานํ

เอวํ อหํ ปุญฺญกโร ภวามีติ ฯ

ตสฺสตฺโถ กณฺหกมฺมญฺจ ผลญฺจ สทฺทหิตฺวา ตาว มหนฺตํ วิภวํ ปหาย อคารา นิกฺขมิตฺวา ยํ ปชหิ ปุน ตทตฺถเมว นิวตฺโต โส อยํ ลาลมุโข วต คามทารโก วิย จ ปโล วตาติ อิทํ วาทํ ชิคุจฺฉมาโน อหํ อตฺตโน หิโรตฺตปฺปเภทภเยน อนิจฺฉมาโนปิ พฺรหฺมจริยํ จรามิ ฯ กิญฺจิ ภิยฺโยว ปพฺพชฺชาปุญฺญญฺจ นาเมตํ วิญฺญูหิ พุทฺธาทีหิ ปสฏฺฐํ เตสญฺเญว จ สตํ นิวาสนฏฺฐานํ เอวํ อิมินาปิ การเณน อหํ ปุญฺญกโร ภวามิ อสฺสุมุโขปิ รุทมาโน พฺรหฺมจริยํ จรามิเยวาติ ฯ

เอวํ โส อตฺตโน อชฺฌาสยํ กเถตฺวา ปุน มณฺฑพฺยํ ปุจฺฉนฺโต ฉฏฺฐํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๗๕๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มัณฑัพยชาดก”